باز چرا فرات روان شده است به چشم های من؟

مگر قرار نشد که بمانی؟

.

.

تا آنجا که خاطرم می آید

ساعت باید هنوز 4 و بیست دقیقه ی عصر در سه شنبه اي مه آلود باشد

از وقتی که رفته ای